Yusuf Özcan

Dehrin Kanunu

Bir zamanlar gurbet saydığı şehre
Gurbetlik çekene, rastladım bugün
Bilmiş gidişatı, almamış behre
Kalmış aşinasız altında göğün

Basmaz olmuş evi bile bağrına
Ne dost, ne akraba etmemiş zahmet
Ayrıksı sayılmak, gitmiş ağrına
Düşünmüş, üstüne sinmemiş töhmet

Bırakmış efkarı, dalmış seyrine
Dehrin kanunudur, deyip yürümüş
Bırakmış tartmayı; doğru, eğri ne
Kâşane yolunu otlar bürümüş

Uzun uzun söyler sandım, yutkundu
Odanın sadesi, sözün kısası
‘Kanaat’ dediği şerbeti sundu
Dedi ‘nasip’, değil ayak kirası

Yusuf Özcan

View original post

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

WordPress.com'da bir web sitesi veya blog oluşturun

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: