Can Düşünce

Bitmez öksürükler, kesik nefesler
Yanan ciğerimi unuttur bana.
Çatallaşan, boğuk titrek sesler
Kısa kaderimi unuttur bana.

Canım bitene dek oldum dişlisi
Suç bende, soludum dumanı isi
Anladım alınca bu havadisi
Kendi eserimi unuttur bana.

Sadık yârim toprak gitti en önce
O narin nehirler; çöle dönünce
Yeşil şehirlerim oldu işkence
Beter ilerimi unuttur bana.

Sattın, yaktın, bozdun şeklini
Unuttun aksini emreden dini
Kâr etmek uğruna harcadın beni
Ucuz değerimi unuttur bana.

Bu ülkede yaşam her zaman zordu
Hava Sarıkamış’ta yutmuş bir ordu
Yazgı bir, benim de içimi yordu
Dumanlı yerimi, unuttur bana.

Süngüyle savunmuş Şehit vatanı
Cennet diye sevmiş, vakfetmiş canı
Ne denir, yerimiz yakında yanı
Şu soğuk terimi unuttur bana.

Akla gelmez oldu, candan gayrisi
Morfinle geçmiyor, derin ağrısı
Magazin haberi, gündem kaygısı
Bul da içerimi unuttur bana.

Yusuf Özcan

Reklamlar

WordPress.com'da bir web sitesi veya blog oluşturun

Yukarı ↑