Fikr-i Sabit

Beklerken kıyıda doğru bir vakit
Bırakmaz yerinde, savurur hallaç.
Nüans tartar daha, eder kırk tenkit
Ok gibi ayrılır, vurur dev kulaç.

Yaşamış tek bu an için bin yılı
Bir noktaya doğru tüm yürüdüğü.
Bir Ülkü’dür, durur cana çakılı
Göz dikip Ülkü’ye kanatır göğü.

Kalır belki sütuh, yitik bir ceren
Birden yolun sonu çıkarsa hiçe.
Az olur, menzilde maksuda eren
Yine koşsun dağda, çökmesin içe.

Gün solunca, seher vurur ona cila
Rengini göstersin diye kızıl gül
Her sabah süslenir taze umutla
Dilermiş şifa bul, gamdan ayrıl, gül

Yusuf Özcan

Reklamlar

WordPress.com'da bir web sitesi veya blog oluşturun

Yukarı ↑