Gelir, Geç Gelir

Bahşet ki bir parça, kimsin bilelim,
Bugünlük verirsen, nan uçar gider.
Doyunca doymalı, kalmadan bir aç,
Şeref kabre azık, şan uçar gider.

Düşeni yer, lâl yer demez yerini,
Berin bizi bilmez, biz de Berin’i.
Bulduk derken, verir bin beterini,
Konamaz bimekân, han uçar gider.

İz sürer Tepegöz, besler Ehriman,
Göz bağışlar ona gözünü yuman.
Kimin izindesin söylemez zaman,
Yakma kimseyi tek yan, uçar gider.

Renkleri söz etsek teferruatla,
Tahayyül edemez gözsüz, inatla.
Yoruluruz birden, çıkan imbatla
Buluta yüklenir can, uçar gider.

Kendini kaybeder kendinden emin,
Zafer çığlıkları atarken demin,
Bir taşa bakarmış gözleri kemin,
Yığılır gözleri kan, uçar gider.

Yusuf Özcan

Reklamlar

WordPress.com'da bir web sitesi veya blog oluşturun

Yukarı ↑