Gelir, Geç Gelir

Bahşet ki bir parça, kimsin bilelim,
Bugünlük verirsen, nan uçar gider.
Doyunca doymalı, kalmadan bir aç,
Şeref kabre azık, şan uçar gider.

Düşeni yer, lâl yer demez yerini,
Berin bizi bilmez, biz de Berin’i.
Bulduk derken, verir bin beterini,
Konamaz bimekân, han uçar gider.

İz sürer Tepegöz, besler Ehriman,
Göz bağışlar ona gözünü yuman.
Kimin izindesin söylemez zaman,
Yakma kimseyi tek yan, uçar gider.

Renkleri söz etsek teferruatla,
Tahayyül edemez gözsüz, inatla.
Yoruluruz birden, çıkan imbatla
Buluta yüklenir can, uçar gider.

Kendini kaybeder kendinden emin,
Zafer çığlıkları atarken demin,
Bir taşa bakarmış gözleri kemin,
Yığılır gözleri kan, uçar gider.

Yusuf Özcan

Kitaplarımı Google Play Kitaplar üzerinde görüntülemek için LINK

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

WordPress.com'da bir web sitesi veya blog oluşturun

Yukarı ↑

%d blogcu bunu beğendi: